آنکه می‌خواهد روزی پريدن آموزد ،

نخست می‌بايد ايستادن ، راه رفتن ، دويدن و بالارفتن آموزد.

پرواز را با پرواز آغاز نمی‌کنند .

همه آدم‌ها با هم برابرند ، اما پول‌دارها محترمترند .

همه آدم‌ها با هم برابرند ، اما دخترها پرطرف‌دارترند .

همه آدم‌ها با هم برابرند ، اما بچه‌ها واجب‌ترند .

همه آدم‌ها با هم برابرند ، اما خانم‌ها مقدم‌ترند .

همه آدم‌ها با هم برابرند ، اما سياه‌ها بدبخت‌ترند و سفيدها برترند.

تبعيضي در كارنيست ، در كل همه آدم‌ها با هم برابرند .

«  شهر جدید ... »

یواش !

حتی ندید م برای دل خودم برقصیم

یا حتی اگر دیده باشم که رقص در آری از لای این حرف

بال می شوی برای این پرنده ای که نکشیدم ات؟

برای دل خودم آنقدر پروانه ام

تا  بالهای کرمی این پیله بریزد

حتی اگر زمستان برفهای زودتری حواله کرد

بی معرفت  ببند!

دندانهای تو باعث این اتاق هستند

هرچه قدر دعا کنی

برای سلامتی شما استکان نمی خَرم

من به ناصرشاه ادواری مبتلا شدم

كه درافغان تظاهر ميكند

ماهی هم که سرخ کنی

این گونه ها علامت تورا دوستت دارم نیست

باهمین میز روی هسته ای  چیزی که مال خودم نباشد

درازم

امضاء  دهم تیرماه ِهمان روزها

گمان می کنم مثل سگ عاشقت شده باشم

پاییز هرسال که چه سال سگی باشد چه من

تا تو دراین تلویزیون پیدایت نشود

بمب باران ادامه دارد

وجایی برای نامه ها ی فدایت شوم پست نمی کنند

انگار همه ی چشمها سرجنگ دارند

بخواب ! 

 تلفن به شب جمعه نم پس نمی دهد

حتی اگر متولد جنگهای صلیبی نباشم

حتی اگر با پیامبر شما نشسته باشم

برای من همین استکان کافیست

به سلامتی این روزها

من به صداقت چای هم شک دارم

یه وقت فکر نکنین این شعر مال منه  این شعر

قشنگ ازآقای احسان مهدیان دوست و استاد

عزیزم  که خیلی خاطرش رو می خوام 

 ( نمی دونم چرا دماغم دراز شد ؟  )