از شاهرگم بالاتر چیزی به خوابم نمانده بود

تا تخت از تنهایی حرصش نگیرد

ایفل از چشم خیابان عبود کرد

من ، مانده روی آسفالت       بگریم !

و خون از هر طرف که میزد آفتاب همین رنگ است

اتوبوس از بلیط از پیاده ها سر می رفت

از شاهرگم آویزانم و کوچه ی به آنطرف شهر

سر در آوردم

( فاضل بلند شو بلند شو . . . )

دو طرف از خیابان که بیاید اول سفره است

دیگر هیچ محله ای بی من نیست

از شاهرگم بالاتر چیزی به خوابم نمانده بود

تا تخت از تنهایی حرصش نگیرد

این خیابان از خودش هم فاصله دارد

تو در چشم من هزار پنجره ای

تا باد خیالم را با خود برای تو آورده

ایفل از گردم آویزان است

به گردنم افتاده

گردنم افتاده

کسی به فکر خونی که هنوز مانده در من نباشد

( فاضل بلند شو . . . بلند . . . )

قد 173 متولد . . . بلند تر از این که نمی شود

شاید شما را یلدا صدا بزنم  . . . مخالفتی ندارم

از شاهرگم بالاتر چیزی به خوابم نمانده بود

تا تخت از تنهایی حرصش نگیرد

ایفل از چشم جهان عبور کرد

من ، مانده روی آسفالت       بخندم ؟